ONZER KENNIS DER NATUUR.. $5! 



omtrent hetgene de Natuur elgenlijk op zich zelvc 

 is, over de wezenlijke eigenfchappen der dingen , 

 en de oorzaken, zoowel van derzelver verfcheiden- 

 heid, als van de verfchijnfelen zelve niets WETEN; 

 dat de grondkrachten der itof ons geheel onbekend 

 zijn; maar dat onze natuurkundige kennis eene zeer 

 toffelijke poging is, om , volgcns de wetten der re- 

 den en des denkens , al de verfchillende verfchijn- 

 felen , die wij door onze zintuigen waarneinen , uit 

 eenmaal aangenomcne beginfekn af re jeiden, zon- 

 der dat wij echter in ftaat zijn de waarheid of ge- 

 grondheid dier beginfelen zelve te betoogen, 



Ik kan het niet ontveinzen 9 dat deze ftotibm onzer 

 overwegingen op raij , en ik twijfei geenszins of ook 

 bij u, M. H, H. ! eenen zeer onaangenamen indruk 

 heeft gemaakt. Ik vieide inij doch ileeds, wan- 

 neer ik ook al in andere wetenfchappen, die meer 

 het wijsgerig denken betroffen , zoo weinig ob- 

 jective waarheid, zoo weinig zekerheid ontdekte, 

 xlat zull^s althans in de Natuurkunde h^t geval niet 

 zou zijn. Hier, daclit ik, hebben wij andere bron- 

 nen van kennis; hier, meende ik, handtastelyke 

 bewijzen , en proefkundige , voor het oog zigtbare , 

 oorzaken te zullen vinden ; hier hoorde ik van da- 

 gelijks voortgaande ontdekkingen ; hoezeer in andere 

 wetenfchappen meestal de tijden van voort- en te* 

 ruggang, van opbouwen en afbreken, onmiddelijk 

 verbonden , en op elkander volgende zijn ; maar ik 

 fchrecf zulks toe aan het gelukkig verband, waarin 

 ook deze wetenfchap eeniglijk, boven alle anderen, 

 met de Wiskundc ftaat; en rekende daarop, dat zij 



R 4 van 



