ONZER KENNIS DER NATUUR. 243 



ken , van welke wij voorzeker nimmer een eenig 

 zullen b'efeffen. Als hypothese dus ter verklaring, en 

 genoegzaam voor de aanwijzing van alle dairbij voor- 

 komende bijzonderheden, bezit deze vcrklaring der 

 Sterrekundigen oyer de beweging der Hemelbollen 

 alle waarde; en zij is een blijk van het hoogfte 

 menfchelijk vernuft in de waarde ring en berekening 

 van alle daarbij plaats vindende omftandigheden ; ja 

 zij mag voor ons menfchen als mogelijke , ja zelfs 

 waarfchijnlijke oorzaak gelden; maar wij moeten 

 daarbij flechts niet wanen, met zekerheid de ware 

 oorzaak gevonden te hebben; of dat de Schepper 

 op die wijze werkelijk de inrigting der wereld ge 

 maakt heeft; en vooral niet zoo verrnetel zijn, ora 

 te beweren , op die wijze alleen heeft tie Schepper 

 der wereld dit allcs kunnen en moeten voortbrengen. 



Maar even als in de verklaring der verfchijnfelen 

 de grenspalen der menfchelijke kennis, zelfs in de 

 Natuurkunde , ons zoo nabij voor oogen gefteld 

 zijn; zoo is het ook met letrekking tot de grond- 

 flage?^ 9 waarop onze gehecle Natuurhundige kcnnfi 

 gebouwd is , gelegen. 



De natuurkundige kennis is immers eene kennis 







uit beginfelen , dat heet : zij is de herleiding van 

 alle verfchijnfelen tot zekere algemeene grondftel- 

 lingen ; welke herleiding wij dan verklaring dier ver^ 

 fchijnfelen noemen ; en zulks , zoo ik meen , te 

 regt, omdat wij het daardoor aan ons verftand klaar 

 en duidelijk maken, hoedanig deze gebeurtenisfen 

 met die beginfelen in verband ftaan ; en , deze een. 

 raaal voor oorzaken aangenomen zijnde, konden ge- 



fchie- 



