ONZER KENNIS DER NATUUR. 



Offchoon Natuurkennis en Natuurkunde in hct 

 dagelijkfche leven veelal als vvoorden van gelijke be- 

 teekenis worden gebezigd, zoo verfcbillen zij nog- 

 tans aanmerkelijk , en vertoonen zich onderling in 

 ccne verhouding , als die van het gebeel tot een 

 afconderlijk gedeelte. De Natuurkennis toch is de 

 wetenfchap van alles , wat de mensch, op grond 

 der ondervinding, van de Natuur kan te weten ko 

 men ; terwijl de eigenlijke Natuurkunde zich eenig- 

 lijk tot de verklaring der verfchijnfelen in de leven- 

 looze Natuur bcpaalt. Ik lieb echter voornamelijk 

 het oog gebad op de ccrfte en algemeenfte dier we- 

 tenfchappen; eensdeels oindat de Natuurkennis, in 

 die uitgeftrektheid , bet gebiecl der overdenkingen 

 in die Departement uitnvaakt; en ten anderen omdat 

 zij tevens bet doel is, werwaarts alle eigenlijk ge~ 

 zegde Natuurkunde (fhyfica}* alle Natuurbefchrij* 

 ving (Natuurlijke Historic} , de Scbeikunde der le- 

 venlooze, en de Ontleed- en Natuurkunde der le- 

 vendige wezens {Anatomic, en Phyfwlogie) zich 

 uitftrekt; ja vvaartoe zclfs bet opfporen der krach- 

 ten ,, vericbijnfelen en rcgelen voor de werkzaam- 

 hcid der ziel zal kunnen betrekkelijk gemaakt wor- 

 den , vermits de ziel zelve. immers ook als een 

 voorwerp der Natuur, dat is, als een gefchapen 

 wezcn, Uan worden aangezien , altbans door velen als 

 zoodanig aangezien wordt; hoezeer anderen de ken- 

 nis derzelve tot het gebied eener Bovennatuurkun- 

 dige wetenfchap brengen. Het geding hierover , of 

 de ziel al dan niet tot de Natuur behoort , kan 

 echter niet wei beflist worden, voor dat met zeker* 



Q 4 heid 



