fi34 OVER DEN OMVANG EN DE ZEKERHEID 



flechts eene oppervlakkige kennis van hetzelve te 

 bezitten; en hoe zou die hier, in eenen kring van 

 geoefende Natuurkenners , zonder tegenzin te wek- 

 ken, zich durven vertoonen? Maar al ware het 

 oo.k, dat in vroegere dagen lust en oefening tot na- 

 tuurkundige bemoeijingen bij mij aanwezig mogten 

 zijn geweest, dan hebben, federt lang, andere en 

 meerdere bezigheden dezen lust bedvvongen , en nuj 

 vreemdeling gemaakt op een gebied ,' dat hier tot 

 den dagelijks betreden grond behoort; terwijl nog 

 bovendien in even die mate, als ik nrij van dat 

 gebied verwijderen moest , hetzelve door nieuwe 

 ontdekkingen wijd en zijd is uitgebreid gevvorden. 

 Doch er zijn gevallen waarin de befcheidenheid ge- 

 biedt de eigene zwakheid te vergeten. Terwijl 

 ik dit gevoelde , befefre ik tevens dat het mij niet 

 mogelijk zou zijn iets voor te dragen , hetwelk door 

 nieuwheid kari bekooren ; en het fcheen mij toe 9 

 dat er onder het oude misfchien ook wel iets te 

 vinden zou zijn, dat der behartigtng genoegzaam 

 waardig zij. Het kvvam mij dus voor niet nuttelcos 

 te zijn den grond zelven eens te bezien , op welken 

 wij in de Natuurkunde onophoudelijk voonftreven; 

 zijne deugdelijkheid te beproeven; en de fundamen- 

 ten te befchouwen, op vvelke het gebouw onzer 

 theoretifche Natuurkennis geheel berust. Ik wilde 

 dus bij den aanvang der Natuurkundige verrigtingen 

 een enkel woord voordragen : over onze kennis der 

 Natuur , derzelver uitgebreidheid en zekerheid en 

 den rang dien zij onder de menfcheltjke kundighe- 

 den bchleedt. 



Of- 



