OP M. ADRIAANSZ, DE RUIJTER. 



zijn hart. De welvaart des volks ftond naar zijn 

 oordeel , (het oordeel van alle braven en welden- 

 kenden) daarmcde in het naauwfte vcrband. 



Wij zullen weldra gelegenheid hebben om te zien 

 of ztjne godvruclu de zvvaarftc proeven wel kon 

 doorftaan en of zij hem ook verliet in de lire des 

 doods. Maar zoo als hij hier afgebeeld ftaat , ken* 

 de hem ieder ; daarom was hij de vriend van groo- 

 ten en kleinen in Ncderland^ en van elk die de 

 waarde van deugd en godvruclu bevatten kon. 



Met regt beweende de Spaanfche afgezant DE 

 RUIJTBR , gelijk men eenen vader beweent. En vvie 

 billijkt den flaatsman nict 5 toen hij met tranen in de 

 oogen betuigde: Ik denk met aandoening aan zijii 

 ,, bijwezen , want ik heb zijne wedergade in zedig- 

 held en godvrucht nooit gevonden!" En wie zal 

 door dezelfde aandoeningcn gedreven , met den edel- 

 denkenden DE LIRA niet uitroepen : Ik denk aau 

 den Admiraal , gelijk aan eenen heiligen 9 gelijk ik 

 aan een Apostel denk' (*)! 



Wenden wij mi onze oogen naar de Napelfxrhe 

 kusten, dan zien wij den ecleldenken Nedcrlander 

 uit dat eigen vroom beginfel werken om een getat 

 van zes en twintig leeraren van den hervormden 

 godsdienst, gelijk flaven aan rocibanken vastgcklon- 

 ken , te bevrijden , en dien arbeid gelukkig volbren* 

 gen. Deze daad vail godvruclu is eene nieuwe 

 trek van fchoonheid in het beminnelijk beeld dat 

 voor ons ftaat. Aan gevangenen te denken, afsof 



wij 



(*) BaAKDT, Levcn> bl. 1001 eu 1002* 



