PROEVE EENER LOFREDE 



te weten op den noodlottigen vierdcn Augustus des 

 jaars 1666 (*). 



Maar de invloed van het ongeloof was van kor- 

 ten duur. Spoedig hernam het oud vertrouwen zijn 

 vorige zitplaats in net hart des weldenkenden mans 

 en de bcroemde aftogt was het zegenrijk gevolg 

 daarvan* 



Deze twijfelmoedigheid beboeft geene verfchoo- 

 ning, want DE RUIJTER bleef mensch en in dien 

 (land onderworpen aan de zwakheden en gebreken 

 van ons geflacht. Maar , hij kende die gebreken en 

 hun oorfprong en verderfelijke gevolgen, en llreed 

 daartegen met het krachtige wapentuig des gebeds. 

 Overwinnen kon hij dezelve zeker niet; want dan 

 zou hij eene hoogte bereikt hebbcn , welke bier op 

 aarde niet te bereiken is ; maar , door ftandvastige 

 liefde tot den eenigen Heiland onzer zielen; door 

 hot navolgen van Hem , die het onbevlekte voor- 

 beeld aller deugden is, en door het naauwkeurig 

 waken tegen de verkeerdhcden van zijn eigen hart, 

 flreefde hij naar die volmaakiheid , welke het fieraad 

 der heiligen is. Het lezen en beoefenen der Heilige 

 Schriften was zijn hoogrte lust; het bijwonen van 

 den openbaren godsdienst zijn grootst vermaak. Een 

 godsdienftig gefprek en het zingen van psalmen, 

 de gelieffte uitf panning die hij genoot. Eendracht 

 in de kerk en den ftaat, en eerbied voor alien, die 

 in het befluur waren gefteld , bevordcrde hij met al 



(*) BRANDT, Lcven> bl. 519. 







c 



