OP M. ADRIAANSZ. DE RUIJTER. 213 



en daar zat, zonder eenige praalvertooning, het op- 

 perhoofd der Nederlandfche zeemagt , nederig ge- 

 kleed voor zijn huisgezin in den Bijbel te lezen ! 

 En dat huisgezin ! Het was even zoo zedig in ge- 

 laat en tooi, en deed vrouwelijk handwerk naar de 

 gewoonte van dien tijd. 



Gelijk de eenvoudigheid van CURIUS de afgezan- 

 ten der Samniten trof, zoo waren ook de aandoe- 

 ningen van den Spaanfchen prins. Hij was als bui- 

 ten zichzelven van verwondering , zegt BRANDT (*). 

 Die verwondering fpreekt op zijn gelaat, is zigt- 

 baar in zijne houding ; zijn gevolg is van dezelf- 

 de aandoeningen bezield; en wij wij deelen 

 daarin en brengen onze erkentenis toe aan den be- 

 roemden VAN BREE, wiens meesterlijke hand ons in 

 het beminnelijk huisgezin van den grooten , maar 

 nederigen zeeheld verplaatst. 



Zoo had hem MONTKSARCHIO gezien. In dat 

 zelfde licht vertoonde hij zich aan elk die tot hem 

 fprak! Niets van dat trotfche , dat terugftotende , 

 waardoor groote mannen wel eens vrees , maar geene 



liefde inboezemen , ontdekte men op zijn vriendelijk 



i 



lioewel ernftig gelaat. Hetzij hij den vaderlandfchen 

 grond als overwinnaar betrad, of zich in den huis- 

 felijken kring bevond, hij was altijd dezelfde. Zijne 

 afkomst vergat hij nooit. Schoon Admiraal zijnde 

 bejegende hij ieder even vriendelijk , als toen hij 

 ftuurman of fchipper was. De zedigheid blonk, 



tzoo als TEMPLE zegt , bij hem uit in kleeding en 

 huis- 

 C*) Lev en ^ bit 614. 

 VI. D. a P 



