208 PRO EVE EENER LOFREDE 



het lot dier dagen en met bloedige letteren heeft de 

 gefchiedpen de gruwelen dier jaren geboekt. 



DE RUIJTER , wiens deugd door niemand in twijfel 

 was getrokken , kon nu den fchandelijken laster 

 niet ontgaan. Hem, wiens lof voor maar weinige 

 jaren door geheel Nederland werd uitgegalmd , 

 zou de boosheid van het leven beroofd en zijne 

 woning ter plundering overgegeven hebben , had 

 de Voorzienigheid en de trouw van weinigen het 

 niet verhoed ! 



Hij was de vriend der DE WITTEN; dus moest 

 hij de vijand des ftadhouders wezen, zoo redeka- 

 velde de boosheid en het onverftand. Hij had tra- 

 nen geftort over den dood van het broederpaar , dus 

 kon hij zijn vaderland niet beminnen. Zoo fprak 

 men, maar vergat, dat hij daarbij voegde: ,,God 

 bewaar ons vaderland voor oproer. Zijn die Hee- 

 ren fchuldig , dat de wet hen dan veroordeele ; 

 M maar geen opgeruid gemeen." Deze woorden 

 vol nadruk en klem vergat men; maar de gefchie-. 

 denis heeft dezelve opgeteekend. Gelukkig , dat 

 zij de vriendfchap tusfchen den Stadhouder en den 

 Admiraal niet verzwegen heeft. Gelukkig, dat de 

 uitgebreide volmagt door den Vorst aan het opper- 

 hoofd van 's Lands vloot gegeven en het vol ver- 

 trouwen hem gefchonken, de lasteraars des edelen 

 mans met fchaamte bedekt en gelogenftraft heb- 

 ben; maar, fchoon ook de gefchiedenis nagela- 

 ten had te vermelden dat DE RUIJTER dezelfde ge 

 hoorzaamheid bewees aan de bevelen van den Ad- 

 miraal - Generaal , als voorheen aan het Staatsbe- 



(tutir, 



