OP M. ADUIAANSZ. DE RUIJTEk, 197 



Zij zijn de lichtftraal gelijk, die door de wolken 

 breekti DE RUIJTER had het hooge ftandpunt nog 

 niet bereikt Waarop de Voorzienigheid hem plaat- 

 fen wildej toen zijn lof reeds door Nederland 

 klonk. Gelijk CINCINNATUS op zijne landhoeve, 

 zoo zat DE RUIJTER in den huisfelijken kring. Al* 

 daar , in dat ftille verblijf, drong de roepftem des 

 vaderlands door en hij hoorde haar. Als uit de 

 armen des vredes vloog hij in het vuur van den 

 krijg. Niet om te voldoen aan eene aangeborene 

 neiging; want hij beminde het ftil genot van huis- 

 felijk geluk. Maar loen de ftem des vaderlands 

 fprak , hielden alle andere betrekkingen op; het 

 was hem te dierbaar om het niet bij te ftaan. Hij 

 kende de magt die Engeland ons kon tegenftellen 

 en wist de uitkomst van den ftrijd vooraf te bereke- 

 nen ; dan , geen gevaar werhield hem om te hel- 

 pen waar hij helpen kon; en in de zeeengte, die 

 Engeland en Frankryk vaneen fcheidt^ ondervond 

 de dappere ASRUE dat geen beleid, noeh moed, de 

 nederlaag verhoeden kon, die hij, ondanks het in* 

 fpannen van alle krachten leed (*). 



Dit was het begin der fehitterende loopbaan waarm 

 DE RUIJTER trad ! Tot zijne eer ftaat het gefchreven , 

 en wij, den gefchiedfchrijver volgende , vermelden het 

 tot zijnen lof, hoe niet een oorlogfchip, en dat meer 

 opmerking verdient, hoe niet een koopvaarder werd 

 gemist ! De onverfchrokkenfte zeehelden hadden 

 mermalen zoo veel dapperheid, maar nooit zoo veel 



be- 



(*) BRANDT, Lev en , bl. 27. 

 VI. D. 2. O 



