ONDERLINGE VERKEERING. 



heeft, is louter dwaasheid , en wel eenc dwaas- 

 heid van dc ergfte en onbedachtfte foort. Onze 

 onkunde immers kan ons zelven niet onbekend 

 zijn. Wij weten ten naastenbij, hoe verre onze 

 kundigbeden zich uitftrekken en waarin wij on- 

 kundig zijn; maar niet zelden, ja al te dikwijls 

 beelden wij ons hi begaafd- en gefchiktheid te be- 

 zitten voor zaken , waartoe wij niet den geringften 

 aanleg hebben. Zoude het de verwaandheid zijn , 

 welke ons tot dit zelfbedrog vervoert? Mij fchijnt 

 het toe , dat de aandrift , welke ons tot zeker lets 



port, uit haar zelve fcbier voldoende zij, om ons 







te overreden , dat wij er wezenlijk gefchiktheid toe 

 hebben; en dat bedriegelijk gevoel, die valfche 

 meening brengt gemeenlijk de verwaandheid voort 

 en in werking. Deze is derhalve niet altijd, in dit 

 geval 9 de voornaamfte oorzaak dier ongelukkige 

 zelfsmisleiding , maar gemejsnlijk een later gevolg 

 van dezelve. Ik moet hierbij nog een oogen- 

 blik ftilftaan. 



Hetgeen men doet, meent men we"l te doen; 

 ware dit niet zoo , men onthield er zich van 5 vol- 

 komen vrij zijnde> nameliik, om het te doen, of 

 na te laten. Hetgeen ons tot het doen aandrijft, 

 is niet altijd de zucht , om te fchitteren , ons bo- 

 ven anderen te doen opmerken, of in het alge- 

 meen, om aan anderen genoegen, leering, ftichting 

 te verfchaffen; o neen! het is evenzeer het ver- 

 maak, dat wij zelve er uit fcheppen. Zie hier, 

 waar dikwijls al de verwaandheid in beftaat, waar- 



van 



