274 *ETS OVER ONZE 



van wij onzen medcmensch onbedacht befchuldigen ! 

 Maar vaegt zich, tot ons bederf, bij deze omftan- 

 digheid eene andere: te weten, dat hetgeen men 

 alzoo verr.igt heeft, bij een onoordeelkundig, wuft 

 en fmakeloos Publiek grooten bijval vindt , hetzij 

 omdat men bij hetzelve in eenen bijzonder - gun- 

 ftigen reuk ftaat, of dat men eene niet onbehage- 

 lijke manier van voordragt heeft, of wel, dat de 

 hoofdgebreken der voortbrengfelen , welke men heeft 

 geleverd, met den valfchen fmaak diens Publieks 

 overeenftemmen, dan verliest zich het beginfel, 

 waaruit men begonnen is te arbeiden , onder de 

 toegezwaaide loftuitingen, en hoogmoed, (veel er- 

 ger, dan verwaandheid ,) neemt het hart in, waaruit 

 een, tot nog meer kwaads vervoerend en voor de 

 ziel allerverderfelijkst , zelfbehagen ras geboren 

 wordt. Ik heb Redenaars, ik heb (om van 

 geene andere te fpreken,) Tooneeldichters gekend, 

 die even weinig in ftaat vvaren^ om , (gdijk men 

 het noemt) redekunftig te denken, als om door de 

 fchors der gemeenfte zaken heen te zien , en een 

 onderwerp , hoe eenvoudig ook, van verfchillende 

 zijden naar vereisch te befchouwen; nog veel min- 

 der, (dewijl het him aan voorftellingsvermogen of 

 eene genoegzaam levendige verbeeldingskracht ont- 

 brak , en tegelijk ook aan , synthetisch en analy- 

 tisch^ afgetrokken redekavelen mangelde,) om in 

 hunnen geest een groot geheel te fcheppen, het 

 met him verftand te blijven omvatten, en het voorts, 

 ftuk voor ftuk , regelniatig te ontwikkelen en voor 



an- 



