1ETS OVER ONZE 



zelve ten tooneele zijn getreden, dat beginfel ver- 

 laren hebben, om voor het vervolg der verwaand- 

 held ten fpel, den wijzen tijdgenoot tot voorwerpen 

 van mededoogen, en der nakomelingfchap tot eene 

 aanfluiting te verftrekken* 



Is het dan wel noodig te zeggen, valt het niet 

 van zelve in het oog, van welk een onmetelijk nut 

 boekbeoordeelende Ttjdfchriften zijn kunnen en zijn 

 moeten , wanneer zij te regt Tfos Tyriusvc mihi etc. 

 op hunnen ftandaard zetten mogen? Zulke wer* 

 ken, de gewrochten zljnde van mannen, doorkneed 

 in de vakken van wetenfchappen en letteren, waar- 

 over zij oordeelen; die de regtvaardigheid aanmer- 

 ken als den grondHag van alle andere deugden; die 

 prijzen zonder winderigheid, laken met befcheiden- 

 heid; die geenerlei magtfpreuken voor geldendhou* 

 den, maar altijd bondige redenen bijbrengen, zoo- 

 wel voor hunnen lof , als voor hunne berisping ; 

 zulke werken (zeg ik) hebben het vermogen , om 

 den geest des Publieks in het regte fpoor te leiden 

 en te houden; om brekebeenen te doen terug blij- 

 ven groote mannen te vormen en te doen opftaan, 

 en hunne eeuw te verbeteren, hoe verre die ook 

 bedorven zij. 



Van alle wijzen, waarop men zijne krachten kan 

 te buiten treden , om iets anders te fchijnen, dan 

 men is en de natuurlijke aanleg gehengt, is onge- 

 twijfeld de belagchelijkde, wanneer iemand geestig- 

 heid zoekt te vertoonen , terwijl dit niet in hem ligt. 

 Nog erger wordt het, als men, zijner natuur aldus 



