280 JETS OVER ONZE 



fpreken, wie wierp dan niet dikwijls vele fchriften 

 van CICERO, vol ergernis , uit de hand, daar toch 

 die vermaarde Romein geftadig in de feil valt, van 

 welke ik zoo even heb gefproken, en het daaren- 

 boven doet met een, anders voor ons in anderen 

 zeer hinderlijk, zelfsbehagen ? Doch de Lezer be- 

 kreunt het zich luttel, of een Schrijver, over zich 

 zelven handelende, daarby eenige verwaandheid aan 

 den dag legge , zoo zij hem flechts niet heeft doen 

 liegen, of de waarheid verbloemen. Hoe langer 

 ook zulk een Schrijver reeds overleden is geweest* 

 zooveel te toegevender zijn wij te zijnen aanzien, 

 omdat onze ikheid er zoo veel te minder door ge- 

 kwetst wordt. Het is de , met ons gelijktijdige , 

 de nog levende verwaandheid, welke ons kan er- 

 geren : om die , met welke mijne ikheid nooit iets 

 kan te doen krijgen, noch in ftrijd komen, kan ik 

 hartelijk lagchen. Het ware inderdaad te wen- 

 fchen, dat groote mannen, aan welke wij de heer- 

 lijkfte fchriften verfchuldigd zijn, ons tevens eene 

 getrouwe fchilderij, (al ware zij dan ook hier of 

 daar door een al te gunftig koloriet verlevendigd,) 

 van hun hart en hunnen geest hadden achtergela- 

 ten: menig een wijsgeerige Lezer zoude welligt 

 zoodanige .gedenkfchriften op hoogeren prijs fchat- 

 ten , dan de meeste andere werken. Wat mensch , 

 die begeerte bezit tot ware zielsoefening, heeft niet 

 de Essais van MONTAIGNE een poostijd tot zijn 

 yade mecum gehouden? MONTAIGNE heeft, zich 

 zelven beoefenende en zich zelven fchilderende , 



ee- 



