286 A AN STORING TOT BLIJDSCHAP 



Sluit uwe ooren voor het klagen 

 Dat den wrevlen mond ontvloeit. 



't Is het fchoon der lentedagen 

 't Welk den mensch tot vrengde ontgloeit 

 Wien dat fchoon geen vrengde ontlokt 

 BHjfc van hart en ziel verftokc. 



Laat hen dweepen, laat hen morren, 

 Wien het hart ondankbaar slaat, 



AI hun klagen , al him knorren , 

 Weert geen fprankje zeedlijk kwaad, 

 Wie den mensch tot wrevel fart 

 Maakt hem fpottend, of verhard. 



% 



Zou 't aan onzen God mishagen 

 Dat de mensch hier vrolijk is; 



Zijn dan onze levensdagen 

 Slechts beftemd tot droefenis, 

 Is de vreugd , die *t hart vervult , 

 "t .Kenmerk van zyn zondenfchuld? 



