DROOM VAN SCIPIO. 411 



ziel is , en dat deze onfterfelijk is. Het is verre 

 van ons te beweren, dat het ligchaam aan de 

 ontwikkeling van den geest hier op aarde hinderlijk 

 is. Vceleer zeggen wij volmondig, dat de ziel dit 

 werktuig behoefde om hare krachten te oefenen, 

 en in dit huis als kind moest wonen, totdat zlj op 

 hoogere regten aanfpraak had. Maar dat zal u ook 

 CICERO zeggen, en wij maken dus ook geene zwa- 

 righeid om met hem de ziel voor iets beters , voor 

 het hoofdbeftanddeel des menfchen, ja voor den 

 eigenlijken mensch aan te nemen. Die ziel is eeu^ 

 wig , zij beftaat , nadat zij het aardfche ligchaam 

 verlaten heeft, en zij zoekt het vaderland wederom 

 op , hetgeen zij bij hare aardfche reize nimmer uit 

 het oog verloor! Eindelijk leert CICERO ons hier 

 ook nog, dat de wijze waarop wij ons hier op aar- 

 de gedragen hebben, ons minder of meerder ge- 

 fchikt maakt voor den heineL In de hemelfche 

 plaatfen zijn'alle braven en edelen, van alle tijden , 

 vergaderd; daar leven.zlj in eene hemelfche maat- 

 fchappij. Hoe zou ooit iemand, die voor hunnen 

 omgang geen vatbaarheid had, in die maatfchappij 

 kunfren worden ingelijfd? Op aarde dus moeten 

 wij deeds den hemel in het oog hebben, en, gelijk 

 in ons ligchamelijk oog zich de hemel fpiegelde, 

 zoo moeten ook in dat onzer zielen de hemelen 

 nederdalen ! 



Ik behoef u niet te zeggen , M. H. ! wat ieder 

 uwer, reeds voor ik het zeg , zal gedacht hebben, 

 hoe heerlijk ons gezegend Christendom de ganfche 

 volheid van deze waarheden in hot licht heeft ge- 



Dd 5 plaatst. 



