396 OVER CICERO'S 



van SCIPIO is als een ftuk van dit geheel uit de 

 fchipbreuk tot ons overgekomen, om ons te doen 

 zien wat er vergaan was, en hoe groot een gemis 

 de letteren daardoor geleden hebben. Wij kennen 

 ondertusfchen uit andere gefchriften van CICERO, 

 en ook van elders eenigzins den loop van het ge- 

 heel. Het zal evenwel tot ons tegenwoordig oog- 

 merk niet noodig zijn daarvan te fpreken, Het zij 

 genoeg, te hebben aangemerkt, dat CICERO het- 

 zelve , gelijk vele anderen zijner fchriften , in den 

 vorm van een gefprek heeft opgefteld; een vorm \ 

 die om de verfcheidenheid en eenvoudigheid altijd 

 behaagt, en die tevens het onfchatbaar voordeel 

 aan de hand geeft om eene zaak van vele zijden 

 te befchouwen , en bewijzen en tegenwerpingen op 

 eene ongezochte vvijze in te vlechten. 



Het fragment , dat wij nu befchouwen , is uit het 

 zesde boek van deze zamenfpraken. LAELIUS, een 

 der perfonen, die CICERO hier fpreken laat, een 

 tijdgenoot en vriend van SCIPIO, beklaagde zich , 

 dat men ter eerbetuiging en belooning voor NASICA, 

 die TIBERIUS GRACCHUS gedood had, geen enkel 

 ftandbeeld had opgerigt. SCIPIO antwoordde hier- 

 op, dat de ware deugd geene ftandbeelden of tri* 

 omphen noodig heeft , maar hoogere en vastere 

 belooning begeert. En toen LAELIUS hierop vroeg: 



wel- 



deelte van CICERO'S verloren werk door den onvermoei* 

 den Italiaanfchen Geleerden ANGELO MA? aan het licbt 

 gebragt. Zie de Redevoering van Prof, VAN ASSEN, ia 

 het Ilde Deel van dit Magazijn. 



