DROOM VAN SCIPIO. 397 



welke die belooning dan toch was, vond SCIPIO 

 gelegenheid zijnen droom te verhalen, en in dat 

 verhaal de vraag van LAELIUS te beantwoorden. 



Nu nog een enkel woord over SCIPIO, die hier 

 fpreekt. Elk , die in de gefchiedenis van Rome niet ge- 

 heel vreemdeling is, weet , dat er meer dan ddn beroem- 

 de SCIPIO geleefd heeft, en dat het geflachtdezer man- 

 nen een oud en aanzienlijk patricisch geflacht was. 

 Diegeen , welken CICERO hier fpreken doet, was 

 PUBLIUS AEMILIANUS, de zoon van LUCIUS AEMI. 

 LIUS PAULLUS, door den zoon van den ouderen 

 SCIPIO AFRICANUS aangenomen en de jongere Afri- 

 kaner genaamd. Om zijnen dapperheid was hij, 

 vroeger dan anders zijne jaren zulks zouden hebben 

 toegelaten , Conful geworden , en als zoodanig naar 

 Afrika gezondn, om daar den Punifchen oorlog 

 te voltooijen. Hij heeft hierin Rome's verwachting 

 ook niet te leur gefteld , want door de inneming 

 en verwoesting van Karthago heeft hij den langen 

 en wreeden krijg ten einde gebragt, en den naatn 

 van AFRICANUS, dien hij van zijnen voorvader ge- 

 erfd had, door eigene daden verdiend. Anderraaal 

 Conful geworden, is hij naar Numantia, eene 

 magtige Spaanfche (lad, gezonden, en heeft de- 

 zelve verwoest. Zulk een, roem kon dan ook 

 geene benijders misfen, en hetgeen de treurige on- 

 dervinding van alle tijden is, werd ook in dezen 

 SCIPIO geftaafd. In het eind moest hij onderdoen 

 voor de verraderlijke aanflagen zijner vijanden, en 

 werd in zijn eigen huis vermoord. Hij ftierf arm 

 in goederen, doch rijk in deugden en roem. 



De 



