DROOM VAN SCIPIO, 399 



vangen ; en in dezen flaap ik denk , het. is uit 

 hetgeen wij gefproken hadden af te leiden ; het ge- 

 beurt immers dat onze gedachten en gefprekken 

 in den flaap iets dergelijks te weeg brengen, als 

 hetgeen ENNIUS van HOMERUS fchrijft, over wien 

 hij wakende dikwijls gewoon was te denken en 

 te fpreken in dezen flaap dan heeft zich de 

 Afrikaner aan mij vertoond in die gedaante 5 welke 

 ik beter uit zijn afbeeldfel dan van .hem zelven 

 kende. Toen ik hem herkende omftelde ik; doch 

 hij zeide, wees goeds moeds, SCIPIO, laat uwe 

 vrees varen en prent, wat ik u zeggen zal, in uw 

 geheugen. Ziet gij die (lad, die, door mij genood- 

 zaakt aan het Romeinfche volk te gehoorzamen , 

 .de eerfte oorlogen hernieuwt en niet rusten kan? 

 (Hij wees mij ondertusfchen van eene verjievene en 

 fchitterende plaats, die vol fterren was, Karthago 

 aan.) Gij komt nu, iets meer zijnde dan een ge- 

 woon krijgsknecht , om dezelve te belegeren, maar 

 binnen twee jaren zult.gij ais Conful dezelve ver- 

 woesten , en gij zult u uwen bijnaam , dien gij tot 

 hiertoe van my geerfd had , door eigen verdienften 

 waardig maken. Als gij Karthago verwoest, en 

 uwen plegtigen intogt gehotiden zult hebben en 

 Cenfor geweest , en als gezant naar Egyptt , Syrijt, 

 Azte en Griekenland gezbnden zult zijn, zult gij 

 andermaal in uwe afwezigheid tot Conful worden 

 benoemd, den grootften oorlog ten einde bren- 

 gen en Numantia verwoesten. Maar nadat gij 

 in uwen zegewagen het kapitool zult zijn binnenge- 

 reden, zult gij het gemeenebest.gelchokt zien doorde 



aan- 



