4O4 OVER CICEROS 



men. Dit alles toonde de oudere Afrikaner aan 

 SCIPIO , die zijne blikken van de aarde moeijeHjk 

 fcheen te kunnen aftrekken. Hoe! zegt hij, hoe 

 lang zult gij uvve ziel aan de aarde kluisteren , 

 ziet gij niet in welke tempelen gij hier gekomen 

 zijt? en toen, na de befchouwing van dit alles, 

 een fterk en tevens aangenaam geruisch de aan- 

 dacht van SCIPIO tot zich trok, ontvouwde hem 



* * 



zijn dooiiuchtige voorvader de oorzaak van dit 

 geluid, als ontftaande uit de wieling en omzvvaai 

 der hemellichten , waarvan de beweging zonder ge- 

 luid niet kan plaats hebben. Dit is eene hemel- 

 fche rnuzljk, waarvan de hooge toonen door de in 

 grootere kringen en fneller bewogene fterren, de 

 lagere door de kleiner loopkringen befchrijvende 

 worden aangegeven, terwijl eene afgepaste maat en 

 brde het harde tempert door het zachte, en alles 

 opiost in de volkomenfte en heerlijkde zamenftem- 

 ming! Wij menfchen hooren het niet meer, omdat 

 onze ooren voor dien klank zijn verftompt, even 

 als de bij de watervallen des Nyh wonende Egyp- 

 tenaar het gehoor mist; ook zijn voor de grootte 

 van dien klank onze ooren te eng! " Het moge eene 

 opfiering zijn, maar het is toch een heerlijk denk- 

 beeld, M. H.l Wat kennen wij hier op aarde dat 

 magtiger vverkt, en onbedwingbaarder kracht bezit 

 dan de toonen der tnuzijk? wat ftemt ons gevoel 

 meer tot godsdienftige aandoeningen , en geeft ons 

 een levendiger befef van eene hoogere orde van 

 dingen , van God , eeuwigheid , onflerfelijkheid ? 

 SCIPIO , hoewel in bewondering opgetogen , floeg 



nog- 



