DROOM VAN SCIPIO. 405 



nogtans van tijd tot tijd zijne blikken naar de 

 aardc. De Afrikaner, zulks bemerkcnde , fpoorde 

 hem aan, om, daar de aarde hem nu zoo klein 

 tocfchccn , en ook werkelijk zoo klein was, de 

 hemelfche dingen deeds te aanfchouwen en de 

 menfchelijke te verachten. Slechts kleine en naauw- 

 beperkte deelen van den aardbodem worden door 

 menfchen bevvoond , en groote wildernisfen fcheiden 

 de bewoonde ftreken van elkandcr af, en verbin- 

 deren de onderlinge gemeenfchap. Het noorder en 

 zuider deel der aarde is onder rijm en ijs bedol- 

 ven ; her middelfte door de zon verfchroeid. Van 

 de twee bewoonbare kringen wordt de zuidelijkfte 

 door onze tegenvoetelingen bewoond, die tot ons 

 in geen verband fchijnen te ftaan. De noordelijke 

 bewoonbare ftreek heeft flechts een klein land, dat 

 als een eiland in eene zee zicU opdoet , welke men 

 op aarde de Atlantifche of groote zee of den oceaan 

 noemt, maar wier kleinheid aan de grootheidi 

 dezer namen weinig beantwoordt. Hierop vervolgt 

 hij aldus in zijne aanfpraak aan SCIPIO: In deze 

 bewoonde en bekende landen zelven, vraag ik u, 

 of de naam van u of van iemand onzer dien Cau- 

 cafus 9 dien gij daarziet, kan overklimmen , of dien 

 Ganges overzwemmen? Wie zal in de overige deelen 

 van de op- of ondergaande zon, of in de verst 

 verwijderde noorder en zuider ftreken uwen naam 

 hooren? en als dit alles is afgetrokken, ziet gij hoe 

 eng de ruimte is waarin uw roem zich zou willen 

 uitbreiden. En zij zelve , die van u fpreken , hoe 

 lang zullen zij fpreken? En al wilde zelfs hot 



Dd 2 ge- 



