AANSPORING TOT BLIJDSCHAP. 



Laac de drorn van dweepers brommen, 

 Als de mensch zich vroljjk maakc , 



Laat hen op den tijdgeesc grommen, 

 Als de toorts der vreugde blaakt. 







't Is geen zedelijk fenijn . 



'c Welk ons hier bedwelmt door fchijn. 



Waarom zouden wij toch huilen 

 Daar ons alles roept tot vreugd ? 



Is het kniezen, is bet pruilen 

 Wei een echte Christendeugd? 

 Maakt de blijdfchap om ons lot 

 Ons 'met dankbaar bij 't genot? 



Die, in zak en asch bedolven, 

 Schreeuwen over zondenfchuid , 



Zijn veeltijds vermorade wolven, 

 In een lamrenvacht gehuld. 

 't Is him naar en valsch geblaat , 

 Dat de wolveitftem vcrraad. 



Gaat 



