VEROELEKEN MET DIEN ONZER OUDEREN. 309 



dcren was meer handelend. Zij zwegen , wij fpre- 

 ken meer. Wij hebben den mond vol van met den 

 geest des tijds vooruit te gaan; zij gingen met 

 ftillen en vasten tred misfchien beter voorwaarts. 

 Wij fpreken gaarne van den geest, de ziel der din- 

 gen ; zij hielden meer van de zaken zelve , die men 

 als met den vinger vatten , bezitten en genie- 

 ten kon. 



Wij zijn echter ook vlugger, gemeenzatner , fpoe- 

 diger aanfnellend ter hulpe. Zij waren minder ge- 

 makkelijk in gaan, opftaan, geven en verkeeren, 

 maar ook eens toeg2egdp onderftand was zekerder, 

 en daardoor gedurig en krachtdadig. Zij hadden min- 

 der geleerd, allerlei zaken van (hat in het open* 

 baar te beoordeelen en te behandelen, maar waren 

 niet minder goede burgers. Zij vergenoegden zich 

 meer met zichzelve 5 wij deelen guller en losfer 

 met anderen. Hunne gelegenheid tot oefening was 

 bekrompener, gelijk zij dan ook zelve, ter alge* 

 meene omvatting van alle menfchen als broeders, 

 en dus als kinderen van &nen Vader, huiveriget 

 en dus bekrompener waren. 



Wij bogen met regt op meer gemeenzame oefe* 

 ningen in kunst en wetenfchap , waarvan zij 

 het regte denkbeeld en genot niet liadden; ja, 

 daar zij in hunne ruimere vertrekken met wijde 

 fchoorfteenen en kleine glasruiten, minder behoefte 

 aan natuurlijke warmte en licht gevoelden , verheu* 

 gen wij ons te regt, en aan de behoefte van tia* 

 tuurlijke , en aan die van geestehj'ke verlichting en 

 verwarming, beter te mogen voldoen, en, fchoon 



X a 



