. 



DE BESPIEGEL. WIJSBEGEERTE BESCHOUWD 



der rede, ontneemt hem de natuur de zinnen, het 

 gevoel en de verbeelding met, (cic. de fin. IV. 14.)* 

 icaar wijzigt , vermeerdert en veredelt , op iede- 

 ren hoogeren trap van ontwikkeling , de werking 

 van ieder vermogen det ziel. 



Het onbepaalde gevoel wordt, op de jaren der 

 jongelingfchap , gevoel van kracht, zelfftandig be- 

 ftaan en vrijheid; gevoel voor eer en fchande; ge- 

 voel voor het natimrlijk en zedelijk fchoone; gevoel 

 voor het ware en goede , mits ze zich aanbevelen 

 door behagelijke formen. Van zelf ontvallen hem. 

 nu de kluisters van kinderachtige vrees en blinde 

 onderwerping. Als jongeling begint hij zelf te den- 

 ken; uit eigene oogen te zien, zich te verheffen 

 boven de nevelen der kindschheid en de vooroor- 

 deelen van de eeuw, hetvolk en den ftand waartoe 

 hij behoort; en met eigene handen de waarheid 

 op te delven uit hare verborgenfle fchuilhoeken. 

 Maar dienzelfden jongeling kleeft nog veel aan van 

 de jaren der kindschheid, veel van de twistzucht 

 en baldadigheid van den knaap; veel nog van die 

 verregaande ligtzimiigheid der kinderlijke jaren , 

 welke de gewigtigfte zaken kan opofferen aan een 

 kortftondig vermaak , welke even gemakkelijk van 

 meeningen als van kleederen verandert, en waar 

 van reeds HOMERUS (Jliad. III. 108.) getuigde: 



Steeds los zijn de harten der jeugd en wispelturig van aard. 



Befchouwen wij nu nog, mijne Heeren ! uit dit 



oog- 



