28 R A T I 0. 



. . . . . Annorum series extenta pruinas 



Sparsit , et albentes per caput omne nives. 

 Grandius exposcunt lacrymantia lumina praelum , 



Noxque oculis claro sub jove furva natat. 

 Vox cadit : Auditus , ayido vix oris hiatu , 



Vix prona exiles percipit aure sonos. 

 Olfactus | tactus , sapor, imtninuuntur , et omnes 



Infmnat sans us aegra senecta raeos. 

 Est tamea cst misero mihi , quod querar : altius hacrct 



Nee latet in fragili corpore spina nocens. 

 Pars melior nostri solitas non audit habenas. 



Tarda ed ad stimulos calcitrat usque noyos (i) cett. 



Quid plura? Ipsam enim vitam ad extrema 

 pervenisse quis dubitet, qui videat, ipsius 

 laticis vitalis fontem ab opere suo feriari, 

 adeoque imparem esse sanguini per ultimos 

 corporis recessus raovendo. Hinc frigus illud 

 marmoreum extremitatum, nares acutae, oculi 

 concavi, collapsa tempora, color nunc pal- 

 lidus, nunc lividus, aeris extremo labore at- 

 tractio, tandem post ultimam exspirationem 

 omnis vitae flamma extincta , ipsumque cor- 

 pus in eorruptionem ruens, animus vero Dea 

 rcdditus, qui ejus immortalitatem decrevit. 



Ex 



(l) A- Royenus in carmine elegiaco de Morbis aetutem* 

 peg. aa-aSk 



