M E n I C A. 49 



conftet, cum frictiones adhibuisfe, fcripfit; w finofl 

 fanantur valentior fit lues; multi Marasmo corn* 

 piuntur oh inunctionem; raultis fuccedit dentium 

 w cafus , palati corruptio , his osfa capitis exefa 



mancnt, illis os et facies intorta Hac 



ratione ego non probo Medicamentura ; utor 

 , v aliquando quando non potui via regia asfequi 

 intemum." 



Alii vero aequius de intmctione cogitarunt. In 

 eunte faeculo XVI. de Vigo Ceratum Hydrargyri 

 commcndavit, quod diu famara retinuit (i), 



J. Berengarius Carpenfis (2) vulgo inunc- 

 tionum Hydrargyri dicitur auctor (3); licet hoc 

 docuerit Fallopius (4)tamen Sprengelio (5)et 

 Burferio (6) asfentiendum videtur, eum princi- 



pem- 



0) Floruit circa annum 1513* Chirurgus fuit Papae Julii 

 II. cf. Sprengel, 1. c. III. p. 90. 

 () Bononiae Profesfor a 1502 1527. (Spreng. m p. 08). 



(3) Schwediaufir, (Ilufeland's Biblioth. dtr pract. 

 JItilk. IV, i. 1801. pag. 181. addit Schwed. eum remedium 

 fUura arcani inftar fervasfc.) A s f a 1 i n i (avserl. Abhandl. XV , 

 1792, p. 197.) Ramazzini, opera omniaMcdica et Phyfiol. 

 Lend. 1739. 4. Tom. II. c. III. p. 13. 



(4) Apud L u i f i n u m , 1. c. p. 809. (s) I. c. III. p. 90. 



(6) J. B. IJurferii de Kanilfeld Optra postkuma; col- 

 legit J. B. Berta, Tom II, Veronae 1822. Pars II. cap. VI. 

 (Hufel. JSibl. dtr Pract. IJcilk. Tom. XLIX, 1823, p. 356; 

 fecundum hunc auctorem J. Weidmann (W i d e m a n ?) C a s- 

 parTorella,Wendelin Hock faeculo XV. jam unguentis 

 Hydrargyri, quisque fuo modo ufi fuisfent; quae in latiorem 

 u fum traxic Berengarius verfus annum j 520. 



