a* COMMENT ATI O 



mus, non autem scire, num quod invenitnus ve 

 vum sit, saltern affirmare, nos in tantd rerum 

 obscuritate sententiarumque varietate verum in- 

 venisse , arrogantis esset. Sophron. Non certam 

 i^itur dari hac in re scientiam putas. ~ Philopl. 

 Omnino. Nam non certitudinem , sed modo verisi- 

 militudinem hac in re assequi possumus , quippe 

 conjiciendo paratam. Hac lege ergo deinceps vi- 

 tleamus , quae sententia nobis sit verisimillima. 



Sed prius nobis inquirendum est , num certum 

 quidem Plato in scribendo Symposio habuerit con- 

 silium. Veterum enim scribendi ratio longe rece- 

 debat a nostri aevi ratione. Non scilicet in fron- 

 te librorum notabant, quibus de rebus in iis 

 acturi essent, neqne dividebant eos in sectiones, 

 capita , paragraphos ; sed exordium sumentes ex 

 aliqud re liberum cogitationum cursum sequeban- 

 tur, quo quasi sud sponte exstiterunt praeclara 

 ilia veteris aevi monumenta , quae omnes litterarum 

 amantes ob singularem elegantiam atque verbo- 

 rum vim digna adhuc censent, ad quae se con- 

 fomient. Sic inprimis et Plato scribebat. Varia 

 interdum argumenta uno complexus est dialogo , 

 unde nobis concludere liceret, nullum habuisse il- 

 ium in eo scribendo certum consilium. In Sympo- 

 sio autem , quamvis in eo magna argument! perso- 

 narumque varietas conspiciatur , maximam progres- 

 sionem et unum quasi finem , ad quern omnia referun. 

 tur , deprehcndere non difficile est. Plato igitur 3 Sym/ 



po 



