30 C M M E N T A T I O 



Hunc] in finem Phaedrus , cujus oratio in Symposib 

 primum obtinec locum , #jrA5$ Amorem laudat , et 

 quasi confusam illam populi notionem proponit. Sed 

 continue Pausanias duos esse amores dicit, unura 

 iravlvitiovi vulgar em i quern sequuntur viles ho- 

 mines , modo libidines suas explere studentes , et , 

 utrurn honeste an inhoneste id fiat , non curan- 

 tes ; alterum vero ovpuviov , coelestem 9 laudabilem , 

 honestum. Duos hos amores , quorum alter libi- 

 dinem alter virtutem spectat, Pausanias porro 

 describit et accuratissime distinguit, turn ille, 

 turn Eryximachus, qui ex aliis rebus Pausaniae 

 distinctionem confirmat. Jam patebat , non unum 

 esse Amorem , sed omnino duos esse distinguendos 

 Cupidines , alterum impurum , alterum honestum 

 et laudabilem. Nunc Platoni tantum opus esse 

 videtur, ut hujus fuisse generis Socratis amorem 

 ostenderet ; negare enim non potuit neque voluit , 

 eum juvenes amore fuisse prosecutum. Hie vero 

 amor non virtutem civilem , sed multo subliniiora 

 spectabat , ad philosophiam enim pertinebat. Pul- 

 cri amorem ejus ope in juvenum animis excitare 

 studebat Socrates , quam artem epuTim vocabat. 

 Postquam ergo in tribus prioribus orationibus duos 

 esse amores ostendissel Plato , in tribus sequenti- 

 bus Socratis JpwT/x* nobis proponit , et quidem in 

 modum initiationis. Erant enim IpuTtxx 9 Quasi sacra 

 mysteria. Hunc in finem Aristophanes et Agathon 

 profanorum de amore sententias vindicant , quas 



dein. 



