L I T E R A R I A. n 



opus est habcndum , et igitur longe ante Platonis 

 confectum. Nonnulla in utroque Convivio si- 

 milia inveniuntur, plurima vero diversa, ct par- 

 tim opposita, e quibus apparet Platonem Xeno- 

 phontis opus ante oculos habuisse, atque osten- 

 dere voluisse, quantopere ipse eum quoque in hoc 

 genere superaret. Ut discrimen eo magis conspi- 

 ceretur, Pausaniam fere eadcm loquentem indu- 

 cit, quae apud Xenophontem Socratis hoyo; spa- 

 rtxog continet. Dimitti tibicinam facit, cum 

 Xenophon tibicinae aliisque ludis in suo convivio 

 hand obscurum dedisset locum. Socrates in eo 

 praeterea parva pocula bibit, dum idem apud Aga- 

 thonem ijtuxTijpa, xhsoy 5 JXTW Korvhag %upowTX 

 ct Qixtyv (isyfaw ad eundem usum adhibeat. 

 Haecce quam maxime meam sententiam confirmare 

 videntur (i). Quae cum dixisset Pamphilus, 

 vices pervenerant ad Charinum , juvenem mihi ami- 

 cissimum , neque omnino indoctum , qui vero miro 

 modo philosophatur , res , quae ad pedes jacent , 

 e longinquo petere solitus. Hie igitur, cum 

 sententiam suam scripto mandasset, ejus recitan- 

 dae veniam rogavit; qua data", scripdonem suam 

 praelexit, quam, cum mihi roganti dederit, et 

 forte mecum habeam , etiam tibi praelegam. Est 

 ita : Aud. Hum. ! Ei , qui rem paulo liberius , 



uno 



(i) Ci". quae contra hanc sententiam aflfert Astius* Plat. , 

 leb. und schr. , Lip. 1816. p. 314 



