L I T E R A R I A. 13 



a quo Socrates percontatur, quid familiares in 

 Eled, sentiant de Sophist d , Politico et Philosopho; 

 utriim unum hos, an duos esse velint, sive, ut 

 tria nomina, sic et tria genera ducant? et si 

 postremum assumant , quomodo haec tria genera 

 distinguant ? His de rebus disserunt deinceps, in 

 eodem dialogo Sophistam definientes. Politicus de- 

 scribitur in dialogo ejusdem nominis, iisdetn per- 

 sonis colloquentibus. Philosophi autem definitio- 

 nem desideramus. Ad hunc vero describendum 

 cujusnam potius exemplum sumeret Plato, quara 

 magistri sui, quem ante omnes amabat? Ilium 

 nunc nobis proponit in duobtis illis praeclaris dia- 

 logis , Convlvio , ac Phaedone , et quidem ita , ut 

 sub ejus person^ perfecta philosophi imago lateat , 

 qualis, turn in vitd, turn in morte appareat. 

 Tranquillo animo mortem exspectat, quam non 

 malum , sed potius maximum bonum ducit , quip- 

 pe vitae aerumnarum finem, ac beatitudinis ini- 

 tium; neque carcerem legitimum efFugere vult, 

 ne videlicet eas leges corrumperet , quas per to- 

 tam vitam coluerat. In vitd publicd non ut stoi- 

 cus, hilaritates et voluptates contemnit, sed pen. 

 tius grato animo iis fruitur, semper autem modum 

 tenens. Talis in Symposio describitur Socrates; 

 et Alcibiades, cujus orationem sine dubio prima- 

 riam dialogi partem duco , postremo loco nobis 

 r.nte oculos ponit, turn ejus modestiam, ac tern* 

 pemntiam in.amore et vita interiore, turn fortitu* 



