i 4 COMMENTATIO 



dinem, constantiam et patientiam in bello, tantft 

 verborum copid, ut statim in eo agnoscamus ima- 

 ginem veri philosophi, qui semper ita sese prae- 

 bet , ut vere est , neque alia dicit , alia agit. Qua- 

 re eo proposito Plato mihi himc dialogum scrip- 

 sisse videtur, ut in eo exhiberct imaginem phi" 

 losophi in commum vita. " Haecce cum recitas- 

 set amicus meus , duo sequebantur , quorum sen- 

 tentia non dilucidae erant : neque eas memini. 

 Antonius etiam paucis absolvebat. Dicebat enim 

 Platonis in convivio propositum fuisse, ut So* 

 cratis famam a turpibus vindicaret rumoribus. Post 

 hunc et Cratinus et ego soli relicti eramus. Si 

 numerum spectemus, dicebat Pamphilus , jocandi 

 gratia, jam major pars dixit, si autem pondus 

 respiciamus 5 sine dubio minor mihi videtur; sunt 

 enim viri graves, qui mine nobis de proposito 

 exponent , quippe alter Amoris , alter Platonis fu- 

 rore metuendus. Ne majorem, quam par est, 

 moveas exspectationem 9 respondebat Cratinus. De- 

 siderium enim, quod me tenet, longe differt ab 

 isto amoris enthusiasmo, qui virtutem bellicam, 

 ac poetas inter Graecos efficiebat. Ex fonte enim 

 impurissimo effluebat ille, pravoque perficiebatur 

 modo, quod iniror te non observasse, o Pam- 

 phile ! Ex simukate , quam Plato cum Xenophonte 

 habuisse videtur, propositum derivasti, nullam au- 

 tem ipsius dialogi rationein habuisti , quod qui* 

 dem Charinus optiaie fecit , nimis timen rera e 



