ao C O M M E N T A T I O 



re, etiam Platonis fuisse consilium, nemo nega- 

 bit." Haecee mea fuit sententia , Amice ! quae , 

 quod minim omnino mihi videtur, amicis placuit. 

 Philopl. Mihi etiam plaeuit ; quinam vero ceteri , 

 qui habiti stint , sermones. Sophron. Minoris ii 

 sunt momenti, saltern eos non omnes memini. 

 Primo , ut dixi , de Symposii proposito disseruimus , 

 deinde vero de ejus argumento, de amorc nem- 

 pe. Inprimis Cratinus discrimen urgebat inter 

 veterem nostramque amandi rationem , hancce om- 

 ni laude extollens , illam vero sub qu^cunque 

 conditione detestabilem cen&ens , ita ut ne So- 

 cratis quidem famae parceret. Inde , quasi su 

 sponte , ad Cratini amicam et virgines perveni- 

 mus, quae materia inter largiora pocula din 

 nos tenuit, donee omnes laeti seri nocte domum 

 rediremus. Haecce sunt , Philoplaton t quae tibi 

 ex nostro convivio narranda habeo. Philopl. 

 Gratias tibi ago maximas , gravissimae enim ple- 

 rumqne videntur vestrae sententiae. Sophron. Nunc 

 ex pacto tua agitur res- Variae in nostro con- 

 vivio sententiae mentem mihi turbarunt. Prius 

 unaai modo esse sententiam putaveram , nunc au- 

 tem tot prolatae sunt opiniones , omnes fundamen- 

 tis quibusdam innixaa , ut plane nesciam , quaenatn 

 vera sit habenda. Dicas igitur tu mihi , quid sit 

 Platonis in csribendo Symposio verum propositum. 

 Sine dubio enim jam multa de eo cogitasti, at* 

 vtrum invenisti. Philopl* Miram rem me 



ro 



