L I T E R A R I A. 15? 



linquere studeat; imtnortalitatis enim gratia unus- 

 quisque amat. Mirabatur tamen Socrates , non 

 enim est vulgaris sententia, immortalitatem sum- 

 mum nostri labor is csst finem. 



Explicabat igitur docta mulier , ac , de tarn su- 

 blimi materid actura, etiam dignis omnino ac 

 sublimibus utitur verbis (i). Si modo , ait, 

 gloriae cupidinem consideraveris , jam statim me 

 intelliges. Nihil enim aliud est, quam quod nostrum 

 nomen servari, velimus. Quodctmque agamus, 

 cupimus , ut id laudent primo amici turn aequa- 

 les; summum vero cupidinis fastigium est, ut etiam 

 posteri probent, et servetur nostrum opus in ae- 

 ternum. Omnes homines praegnantes sunt, atque 

 id , quod conceptum habent , parere gestiunt , et 

 quidem in eum finem , nt immortalitalis partici- 

 pes sint. Qui corpora conceperunt, ad mulie- 

 res sese convertunt ; qui vero animo , multo prae- 

 stantiora hi proferunt. Conceptas enim habent 

 scientiam aliamque virtutem , quaeque ad civitatem 

 pertinent, temperantiam ac justitiam. Ejusmodisunt 

 po'Qtee gcnuini , quippe qui ex ingenio producant , et 

 artifices, qui inventores dicuntur. Pariunt hi, cum 

 aptam nacti sint materiam, alii aliam causam ha- 

 bentes , omnes tamen in eo convenientes , quod 

 unum pariendi finem habeant, immortalitatem. Ta- 

 les genitorcs sunt Homerus , Hesiodus , Lycurgus , 



So- 



(0 Symp. eo8. C. 



