L I 1 E R A R I A. 161 



genuina crat Socrati. Alliciebat ille ad se juve- 

 nura animos , atque in iis pulcri amorem excita- 

 bat eo consilio , tit boni, imo maximi boni, im- 

 mortalitatis participes fierent. Praeclara haecce 

 nobis videntur; sed nondum plane perspicimus. 

 Nee mirum. Modo enim intravimus templi il- 

 lius magnifici propylaeum, cui inscriptnm ipurt- 

 KX, , intus enim latet totius summa. Sed propy- 

 laeum illud miras nobis movit investigandi cupidi- 

 nes, atque iis similes sumus , qui in Eleusiniis mys- 

 teriis initiandi , jam duos gradus experti , ardore 

 flagrant, ut tota iis aperiatur res. 



Sed properemus ad ipsum templi adytum , 

 ubi conspiciemus ilia ra ritea mi eTTOTmxai jam 

 enim cognoscendi cupiditas nos diutius morari, 

 non sinit. Ut Socrates , Diotimam sequi tentemus , 

 nobis viam monstrantem. Primo pulcra nobis 

 adeunda sunt corpora atque unum amandum. 

 Hujus pulcritudine percept^ ad aliud corpus ve- 

 niamns ejusque pulcritudinem alterius cognatam 

 existimemus, necesse est. Turn a duobus ad tria , 

 ac inde ad quatuor corpora nos convertere , et 

 sic per gradus escendentes putare debemus , unam 

 eandemque pulcritudinem omnibus corporibus es- 

 se communem. Hinc ad animos, deinde ad stu- 

 dia et scientias veniamus et sic sensim escenda- 

 mus necesse est, donee tandem ad magnum illud 

 pulcritudinis pelagus subsistamus, ac videamus pul- 

 crum, quod est 4yr3 xotP fari ,^' KVTOV 



L 



