C M M E N T A T I O. 



tarn Platonis philosophiam. Magnificum omnr- 

 no et praeelarum ei tribuit munus philosophus ; 

 ut nempe nobis imortalitatem repararet. Om- 

 nis enim anima ex Platonis sentential immortalis 

 est (i). Prius multo puriore statu in caelo ver- 

 sabatur, per inmensum vagans atque veritatem 

 per partes adspiciens. Delude vero sud ipsius 

 pravitate in terrain delapsa atque in corpora in- 

 clusa hominem constituir.] ,,, In corpore vinctum 

 esse animum , dicit Plato , eique- veluti congluti- 

 natum (2); singulas voluptates, singulos dolores 

 quasi clavos esse , quibus animus corpori affigatur 

 et connectatur Cs)'* Tali modo corpori inclu* 

 sus , animus divinus latet , quippe impeclitus cor- 

 poris sordibus , neque vim suam propriam exse^- 

 rere potest. A fFectus , dolores , perturbationes 

 ceteraque id prohibent, quibus etiam non raro 

 in vita ejus indoles adeo depravatur, ut coe- 

 lestem ejus originem non magis agnosci liceat. 

 Non semper autem id fit. Quamvis enim a corpo- 

 re impediatur animus, tamen se ab eo abstrahere 

 ac caelestia , immutabilia, immortalia contemplari 

 potest , et , qui id faciunt , vert sunt philosophi. 

 Post mortem ergo, cum a corporibus separentur 

 animi, ceteri in alia corpora transeunt, philoso- 



pho- 



(O Phaedr. 245. C. 

 (a) Phaedone. 82. E. 



(3) Phaedone 83. D. cf. viri clar. v Heusde, Ink. pag. 8l 

 ctijus verba haecce. 



