Lr I T E R A R I A. 103 



phorum animos in coelum abire , probabile est (i). 

 Nee minim 9 ceteri enim , affectibus voluptatibus- 

 que agitati , plane in vitd sese bestiis similes red- 

 dunt , quare et post mortem in talcs abeunt , 

 quarum mores potissimum secuti sunt (2). Sic, 

 qui ventri per vitam dediti fuerunt, in asinos ; qui 

 injuriam , tyrannidem atque rapinas egerunt , in 

 lupos , accipitres , aliaque animal ia transire, par 

 est (3). Recte autem philosophantes non tan- 

 turn divitias, gloriam vitaeque cultionem , quas 

 vulgus amat, contemnuut, sed et se a fallaci 

 sensuum perceptione avocant. Animum suum a 

 corporis labibus puruin reddere, et sic ad prio- 

 rem statum reducere conantur, quam possunt 

 maxime se a terra* abstrahentes coelumque sus- 

 picientes. Quapropter , si quis alias , certe 

 philosophus statim post mortem in caelum abit v 

 ac immortalitatem sibi rcparat 5 quippe qui 

 sua 1 ipsius operd et labors his se dignum at- 

 que aptum efl'ecerit. Ad haecce percifienda 

 artes quasdam adhibent philosophi. Hae artes in- 

 primis circa tria versantur, pulcrum scilicet, vc- 

 rum et justum (4), quae quasi totitem philoso- 

 phiae Platonicae partes constituunt. Quae au- 



tciu 



(O Phaedone. 8a. B. 



(O Phaedone 81. E. 



<3) Phaedone 8 A. B. 



<4) Cf. viri clar. v Heusde, Inic. X. 71. 



