L I T E R A R I A. 39 



de quddam re sententias videntes , nullam temere 

 rejicirnus, sed investigantes , quae in undquflque 

 sententid, pro et contra dici possint, earn assuim- 

 mus, pro quft plurima , et contra quam paucissima 

 invenimus , sive earn ,quae nobis veritati proxima vi- 

 detur. Sic et tu potissimum in Platonis Symposii 

 propositum inquisivisti ; ego vero , unicum vertim 

 volens, ineptc me gessi. Philopl. Nunc sane 

 inepte te geris, Amice! tua autem sententia ini 

 hi minime inepta videtur. Sophron. Nam eam 

 igitur probabilem putas ? Philopl. Omnino , si 

 eam modo magis explicemus. Ex solo enim 

 dialog! argumento propositum derivasti; nullam 

 autem rerum externarum rationem habuisti, quod 

 maxime opus fuerat. Si enim in universo de scrip- 

 torum in libris suis propositis quaeramus , patet 

 cos vcl aliis , vet sibi ipsis prodesse voluisse ; quod si 

 ad Symposium transferamus , dicere nobis licet , 

 Platonem in eo aliis hominibus prodesse voluisse. 

 Inquirendum igitur est, quibus , et deinde qud in 

 re, prodesse voluerit; quapropter quam maxime ra- 

 tio est habenda externarum rerum , sive temporis , 

 quo vixit Plato, atque aliarum opportunitatum. 

 Si autem ex solo libri alicujus argumento aucto. 

 ris propositum derivemus , nullum aliud invenire 

 possum us , quam , ut argumcntum illud traders 

 volucrit. Facile id est dictu , non autem rem expli- 

 cat. Nam eUdcm formula nobis deomni re uti licet, 

 v. c. ego facto all quam rcm , ut eam fact am ; ego 



pro* 



