4 3 C O M M E N T A T I O 



lis diffusas ramis , neque fagorum tegmina , neque 

 Italiae Graeciaeve temperiem, Sed non invideo. No- 

 bis enim sunt tiliae , castaneaeque molles , grami- 

 naque jucunda , in quibus satis recubare atque con- 

 fabulari .nobis licet, et , quod maximum est, ha- 



bemus libertatem , Musarum alumnam Scd , 



ecce! jam, quo tendimus, pervenimus. Residea- 

 mus hie sub hujus castaneae umbra". Propositum , 

 quod in scrib^ndo Symposio Plato habuisse videtur, 

 hesterno die satis contemplati sumus, nonne? So- 

 phron. Satis. Philopl. Videamns mine de secundft 

 quaestionis parte , nempe de dialogi rationc , atque 

 progressions in argyrnento explicando. Prius autem 

 te rogatum velirn, quid tibi hdc de secundd quae- 

 stionis parte videatur. Certe enim earn vidisti, ac 

 mente volvisti. Sophron. Vidi, non autem pla- 

 ne percepi. Quid velint Viri Amplissimi verbis 

 illis progress/one in argumento explicando , satis 

 perspicuUm ; quid vero significet ratio dialogi ^ 

 non aeque apertum. Latissimam enim significatio- 

 nem habet vox ratio. Philopl. Prius ej... ego 

 hoc rebar ineertus. Tandem autem incidi in earn 

 notionem , quam vide ! an ipse sis pvobaturus. Na*& 

 mihi quidem certissima videtur. Reputabam igitur 

 mecum in undqudque scriptione duas esse res, 

 argumentum ac formam. Argumentum- esse il- 

 Jud, quod libro continetur , formam autem mo- 

 dum , quo argumentum proponitur. Modum ilium 

 sive formam proprio vocabulo , dialogi rationem 



no- 



