62 C O M M E N T A T I O 



ge alia res tractanda est. Ostendit enira ille non 

 omnem amorem esse laudandum, atque inquirit, 

 quomodo instituendus erit ut laudem mereatur. 

 Accurate omnino , et sedato animo hoc suo mu- 

 nere fungitur. Non laudat amorem , sed syllogis- 

 tic;! ratione de eo inquirit, ita ut quasi hypo- 

 thesin praemittat , hanc ex experiential confir- 

 met, ac tandem ex omnibus concludat. Si praeter- 

 ea ad viros ipsos respiciamus , qui hasce ha- 

 bent orationes , haud abesse pbssumus , quin ad- 

 miremur Platonis ingenium. Est enim Phaedrus idem 

 illejuvenis , flagrantissinia' audiendi habendique de 

 atnore sermones cupiditate imbutus, qui fortior ad 

 Ilissum Socratem , nisi loqueretur , minitatus est. 

 Quamvis mollis ac delicatus esset , atque medico- 

 rum consiliis ad valetudinem , non sine ipsius 

 culpa" imbecillem , sustentandam opus haberet ; 

 erat tamen <ro$og TV* SPOOTIKM. Lysiae Tisiaeque 

 rhetorum praecepta inagni faciebat , quod in oratio- 

 ne ejus satis apparet. Viget enim copid ornatu- 

 que dicendi , ac omnino tot splendidis ac fucatis , 

 quippe pariter cadentibus similiterque sonanti- 

 bus , verbis sese effert , ut jure earn poeticam dica- 

 inus (i). Aptissimus igitur et homo et oratio ei 

 fini 5 cui Plato eum destinaverat , tit nempe amo- 

 rem in promovendil civitatis salute laudaret. Sed 

 quidem ornate, non tamen aeque accurate rem 



suam 



(i) Cf. G. Groen v. Prinsterer, Prosop. Plat. p. zi6 sqq- 



