L I T E R A R i A. 73 



mo enim toti fabulae vim inesse Platoni pro- 

 priam. Scd porro videamus, explicat enim ipse 

 Aristophanes suam fabulam. 



Unusquisque nostrum, inquit, ergo non ho- 

 mo cst, scd modo hominis dirnidia pars, quippe 

 qui dissectus sit, ita ut ex uno duo fierent. 

 Quaerit nunc quisque suum alterum dimidium. 

 Idco , qui ex Mpoyuvov sectione orti sunt , vi- 

 ri mulieres araant , mulicrcs vero viros ; quae 

 autcm dimidiac existunt partes antiquae mulieris, 

 mulieres tantum quaerunt , atque codem modo , 

 qui ex sectione viri provenerunt, dum pueri sunt, 

 a senioribus amari cupiunt, cum vero ipsi senio- 

 res sint facti , rursus pueros amant. Atque hi 

 omnium optimi existunt homines; strenuissimi 

 enim sunt natun\ , quare et ii , qui ad rempubli- 

 cam gerendam se conferunt, tantum ex horum 

 numcro sunt. Natural conjugium respuunt sed 

 legibus ad id coguntur, suflicit enim iis coe- 

 Hbcs inter sese agere vitam. " Venia sit ver- 

 bis! Amiscissime! quibus rem tradidi. Oporteret 

 quidem me , ut Socratcm , cooperto dicere capite , 

 atque Pudorem , ne irasceretur, invocare. Sed per- 

 gam. Talis igitur est amor , ex sectione illi 

 oriundus, priorem hominum naturam restituerc 

 conatur. Nam videmus , cum modo quis suum 

 alterum dimidium videat , suumque ffvppotov in eo 

 agnoscat , continuo impletur magno amore , am- 

 plectitur illud atque nihil aliud desiderat, nisi ut 



sem- 



