74 C O M M E N T A T I O 



semper mid sint, ita ut, si adstans cum instru- 

 mentis Vulcanus rogaret: quid vultis? homi- 

 nes ! an rursus in unum conflari per me cupitis ? 

 hoc esset, quod peterent. TOVTO- yap tei TO &i- 

 nov, on % ap%%iK Qfotg jp&v 3jv aurii K%i tjftsv 

 ?AWP rov oAoD ovv T% eiriQvf*icf, KMI $tu!-i spu$ ovo(t%. 

 Hujus enim causa in eo post fa est 9 quod antiqua 

 nostra natura eadem erat nosque integri era* 

 mus. Integritalis igitur cupidini ac venationi no* 

 men Amoris inditum (i). 



En , Amicissime ! jam Aristophanis etiam per- 

 currimus orationem, atque vidimus, quinam in 

 fabuM lateat sensus. Explicat enim ipse auctor, 

 cum primo loco nostrum priorem statum enarret , 

 turn inde amorem dedvet. Totam fabulam au- 

 tem non ad nostrum pertinere aevum , sed unice 

 ad Platonis tempora referendam esse , non nemo 

 statim videt , cum , ut tria hominum genera , etiarn 

 tres in eft distinguantur amandi rationes. Ex eo 

 tempore igitur, atque ex tota* Platonis dicendi 

 ratione explicanda est, 



Est quaestio, num ex ingenio suo earn effinxe- 

 rit , an ab aliis assumserit Plato ? Prius minus 

 probabile mini videtur , cum tantft perspicuitate 

 confecta sit, atque omnino severiores contineat 

 res , quam ut inanem fabulam , modo ad audito- 

 rum delectationem efiinctam , putem. Praeterea an- 



ti- 



(i) Symp. 191. D. 193. A. 



