L 1 T E R A R I A. 77 



rclicti cram , sed ii viri graves , Agathon nempe 

 et Socrates, ambo dicendi periti. Socrates antem 

 sc timere signifkat, Agathonem , qui prior dicturus 

 erat , sibi nihil , de quo ageret , relicturum. Ille 

 vero, ne exspcctationem auditorum nimis augeret, 

 rogat. Socrates rursus Agathonem laudat, donee 

 tandem Phaedrus , qui pater erat sermonis, Aga- 

 thonem , ut diceret , admonet. Incipit igitur 

 ille. 



Ego sane , inquit , prius dicere in animo habeo , 

 quomodo celebrandus sit Amor, turn celebrare. 

 Ceteri enim potius homines beatos praedicftrunt , 

 non Amorem lauddrunt. Ego igitur prius expo- 

 nam, qualis sit Amor, turn qualium rerum auc- 

 tor. Est enim ille omnium deorum beatorum 

 beatissimus, quippe qui pulcherrimus sit, atque 

 optimus. Est praeterea natu minimus, cum senec- 

 tiuem quam maxime ftigiat atque odio habeat, 

 juvenibus autem semper adsit, quapropter non 

 assentio Phaedro , qui eum antiquiorem , quam ip- 

 sum Japetum atque Saturnum dixit. Non so- 

 lum autem juvenis , verum etiam tener. Solus 

 Homerus Dei mollitiem depingere posset. Non 

 enim in terrd , neque per crania hominum incedit , 

 sed in moribus , animisque humanis sedem suam 

 ponit. Ad haec tenuitate omnia pervadit, ele- 

 gantid allicit. 



Nunc de virtutibus ejus agendum. Quod maxi- 

 mum est, neque afficit, neque aficitur injurid , 



uno- 



