L I T E R A R I A, 79 



iis cxsultavit ejus ingenium , ut omncs convivac 

 cildem mentis concitatione abrepti , plauderent at- 

 que uno ore clamarent , dignam eum ct se ipso et 

 Deo habuisse orationem. " 



Sophron. Recte platisissc mihi videntur convi- 

 vac, nam plane poetica crat Agathonis oratio, 

 tantilque verborum cophl splendens, ut statim 

 in ed agnoscamus pocticum ingenium. Philopl. 

 Recte et tu , Amicissime! Agathonis encomium 

 potiticum fuisse dicis ; num autem Socratis re- 

 spiciens verba illud plausu dignum esse, conten- 

 dis ? Sophron. Etiam Socrates Agathonis verba 

 recte mihi refutasse videtur , quippe quae nimis 

 fucata sint, atque Sophistarum arrogantiam redo- 

 leant. Sed stat nihilominus Agathonis honor ; 

 poeta enim erat, cui ex communi dicto mentlri 

 fas est; quare Socratis refutatio minime poetae 

 laudem diminuit. Convivas etiam reprehendere no- 

 lo , cum homines non vcrum , sed unice pulcrum 

 laudent atque celebrent. Agathonem enim pulcre 

 locutum esse, nemo negabit, quamvis etiam nihil 

 veri in ejus verbis inveniat. PMIopl. Caveas , 

 Anricjssime! ne Agathonis verba falsa esse putes; 

 sed nobis tantum de eorum forma res est. MU 

 rabiliter ejus ingenium et dicendi cpnsuetudinem 

 in illis ad veritatem expressit Plato. Nam poe- 

 tam eumque tragicum , non mediocrem , fuis- 

 se Agathonem ex ipso Symposio manifestum 

 est, quippe quod victoriae causa celebraretur, 



quam 



