L I T E R A R I A. 81 



cjc av c&irhKM axfouv, cetera quldem non simi- 

 litcr omnia mirabilia ; quod vero ad finem atti- 

 net, cjuh non pulcritudinem obstupesceret verbo- 

 rum dictorumqut (i)? Sed ironicc haecce dixit 

 Socrates ; continuo enim omnia , quae Agathon 

 clixerat, subvcrtk. Erant quidem pulcra , nimis au- 

 tem ingenio soo indulserat juvenis poeta. Praete- 

 rea longe alium amorem laudat Socrates , quare 

 ei pene nccesse erat , ut Agathonem refutaret. Iro- 

 nifl igitur euni primo perstringit. Metuere enim 

 se dicit, ne ridiculus evaderet , cum, in vice sujl 

 amoris laudem promittens , se Islvov rot tpuTtxx. 

 praedicasset , nunc vero laudando non par esset. 

 Se enim , stoliditate quddam opinatum fuisse, de 

 quAcunque re vera dici oportere, nunc vero mul- 

 to aliter sibi videri , cum quisque , quam posset 

 pukherrima in laudem amoris dixisset, an falsa 

 verave essent , non curans. Qui laudandi modus 

 cum sibi plane ignotus esset, se partibus fungen- 

 dis minime pare.n esse. Si autem vellent convivae, 

 ?e ex more suo vera dicturum, IIujus veni^ dat^. 

 rursus , an sibi paucula quaedam et parvula ab 

 Agathone rogare liceret , petivit , quod etiam ei 

 conccssit pater sermonis. 



Recte sane , inquit , o Agathon ! prius Amorem 

 ipsuni, turn ej us opera te laudaturum dixisti; sed 

 liocce mihi explices , utrum Amor per se sit amor 



nul- 



CO Symp. 19". U. 



