L I T E R A R I A. 89 



Phihpl. Jam video tibi magis illud Aristophanis 

 placere ffvftppkov. Sophron. Excepto illo , quo 

 nos dimidiates esse homines dicat, equidem hu- 

 jus sentcntiam vcrisimiliorem duco. Primo ad- 

 spcctu enim amantes amant, non vero postquam 

 diu cogitabundi sederunt, num bonum , malumve 

 sit perpendentes. Praetcrea non felicitatis esse 

 studium amorem , satis docec cxperientia , cum 

 amantes, voti compotes, saepe infelices fieri videa- 

 nius. Philopl. Quod postremo loco ex expe- 

 rientiil attulisti non probandi vim habet , cum et ii , 

 qui alio modo , ex. gr. avari , cunuilandis num- 

 mis felicitati student, non semper felices sint. 

 Praeterea amantes quidem non praemissis ratioci- 

 niis amant , imo potius temere et sud sponte iis 

 amor existit , sed inde non sequitur amorem non 

 esse felicitatis studium. Nonne amicus tuus ex 

 sud puelht , ut se rcdamaret , speravit ? Nonnc in 

 Mlo mutuo amore bcatitatem sibi mente fmxit?Non- 

 ne semper majorem sibi parara felicitatem studet? 

 Sophron. Vera sunt, sed tamen amor mihi potius 

 ex animi alFectti oriri videtur, quam ex felicitatis 

 studio. Philopl. Sed et attendas, si placet, ami- 

 ce ! quid dixcrit Diotime , felicitatis studium 

 etiam animi afTectum esse, cujus pars est, quern 

 hodie vocamus, amor, oportcre autem universum 

 aUcctimi lioc nomine designari. Recte ergo'dicit 

 Diotime, bonum appetere amorem. Caveamus au- 

 tem nc oinnia, quae ilia dicit, ad nostrum amorem 



re- 



