L I T E R A R I A. 99 



rautantur , hoc vcro semper manet. Hie est vc- 

 rus atque unicus modus, quo ad IpuTixos, perve- 

 nimus et quasi per gradus adscendimus. Ab 

 uno enim ad duo , a duobus ad omnia pulcra cor- 

 pora, a pulcris corporibus ad pulcra studia atque 

 ab his ad pulcras scientias nos convertimus, do- 

 nee tandem pervenimus ad illam doctrinam , quae 

 est non alius , quam ipsius illius pulcri scien- 

 tia. Qui ad id pervenit, ei modo est vita vjta- 

 lis. Omnia corpora parvipendet ; modo pulcrum 

 illud, purum ,sincerum atque simplex intueri cupit. 

 Nonne tu talcm vitam maximi facis? Nonne exis- 

 timas, qui ipsum pulcrum intuetur, ilium non vir- 

 tutis imagines parere , sed ipsam virtutem , quip- 

 pe qui veritatem consecutus sit ? Cum vero vir- 

 tutem veram paruerit atque aluerit, Deo amicus 

 et , si quis alius , immortalis existat necesse est (i). 

 Hactenus Diotimae verba, quibus se in amato- 

 riis sacris initiatum esse , dicit Socrates. Haec- 

 ce , inquit , o Phaedre ceteriqu.e ! stint , quae dixi c 

 Diotime; persuasus sum ipse, atque item persuade- 

 re tcnto omnibus, quodnulla alia res hominibus ef- 

 ficacius ad immortalitatem adjiivet , quam amor: 

 ^ib $*t eyuye $^ xpyvxt TTOLVTOC, av^px TOV " 



u , xxi To7s ah},oi<; Trxpxxshsvofixi , KXI vvv 

 TS xa) aei fyxuftiafy TW Suvxprs xxi cirifeiw TOJ 



(i) Syrap. p, aio. C. 212. A. 

 G a 



