L I T E R A R I A. 101 



brarent. Alcibiade conditionem accipiente, de nulla 

 autem alio , nisi de Socrate , dicerc volente , con- 

 vivas idconcessisse, ilium dixisse. Hujus autem 

 orationis ut ceterorum summam tradere , non 

 opus mihi videtur, turn quia jam hesterno die 

 ejus mentionem fecerimus, turn quia in postrema 4 

 parte copiosius de ci\ exponere commodius sit. 

 Praeterea etiam argumento non tarn arete cum ce- 

 tens cohaeret, quippe non amoris sed Socratis 

 laudem continens. Prius enim comparationem in- 

 ter satyrum Marsyam silenosque, atque Socratem 

 instituit; turn amorem ejus memorat, quern se- 

 cum habuisset ; atque postremo loco communem 

 militiam ena.rrat. Igitur non amoris naturam 

 neque ortum ejus neque efFectus, sed modo So- 

 cratis laudes in e celebrari, manifestum est. 



Quod vero ad orationis formam attinet, non tan- 

 turn in illd eadem , quae in ceteris , dicendi elegan- 

 tia , sed et singulars quaedam vis invenitur , qufl 

 Plato Akibiadis mores adeo ad naturam expres- 

 sit , ut non illius Symposium legere , sed hunc in 

 in Agathonis convivio loquentem audire nobis vi- 

 deamur. Ut autem haecce melius percipiamus, 

 attendamus necesse est ad Alcibiadis indolem, quam 

 tarn eleganter descripsit Nepos, ut facere non 

 possim, quin hujus perscribam verba. Dicit enim: 

 Alcibiades, Clinae filius, Atheniensis. In hoc 

 natura, quid efficere possit, videtur experta. Con- 

 stat enim inter omnes , qui de eo memoriae pro- 



