L I T E R A R I A. 103 



virtutis semina obruerentur ipscque plane disso- 

 lutus evaderet. Tails etiam omnino in Symposio 

 describitur. Cum jam ceteri sua de amore absol vis- 

 sent encomia, sera* nocte, ille in cubiculum ir- 

 ruit, ebrius et valde damans. Socratem primo 

 non conspicit ; cum eum autem agnoscat , obstu- 

 pescit ac continue illius amoris meminit , quern 

 antea erga ilium habuerat. Plane se ad Socratem 

 convertit ac nihil aliud memorat, nisi quod ad 

 ilium amorem pertinet , ita ut omnino se Socra- 

 tis gerat amatorem. Si praeterea facilitatem ac 

 festivitatem verborum consideremus , quibus ejus 

 indolem ac ebrietatem expressit Plato, admiremur 

 eas , necesse est. Sunt plane verba ebrii hominis , 

 .quibus tantam elegantiam et modestiam adjunxit, 

 ut ne delicatas quidem laedant aures. 



Cum suae orationi finem imposuisset Alcibiades, 

 alios fieri sermones , ajebat Aristodemus ; repente 

 autem plures supervenisse commissatores , qui for- 

 te fores apertas invenissent. Omnia turn tumul- 

 tu plena fieri, atque se ceterosque convivas ad 

 nimium coactos esse potum. Eryximachum igitur 

 atque Phaedrum domum abiisse, se vero somno 

 sopitum esse. Expergefactum tandem , cum jam 

 lusciniae canerent, ceteros dormientes vel egres- 

 sos se vidisse, exceptis Agathone, Aristophane 

 ac Socrate, qui sub pocula disserebant de eo, 

 quod ejusdera sit poetae , comoedias atque tra- 

 goedias scribere. Primo autem obdormivisse Aris- 



topha- 



