106 COMMENTATIO 



pore Symposii adhuc puer esset neque igitur in 

 eo affuisset, sed ab Aristodemo audivisset. 



Quod autem ad progressionetn attinet in argu- 

 mento explicando , earn maximam esse apparebit. 

 Negare quisquam haec possit , atque dicere , quern 

 nexum , verbi causa , invenis inter Eryxiraachi at- 

 que Aristophanis orationes ? Concedo Socratis pra- 

 tionem esse pulcram et sublimem , sed idem non 

 de Pausaniae , Eryximachi seseque arroganter ex- 

 tollentis Agathonis encomiis dicendum mihi vide- 

 tur. Humiliter vero talem sentire atque ab- 

 stractionis facultate, qua" plures res in unum com- 

 plectim.ur, non praeditum esse v manifestum. Sym- 

 posium nempe considerandum mihi videtur , ut 

 humanum corpus , quod constat ex membris , usu 

 atque form! inter se diversis , pedibus , pectore , 

 capite; quae membra, si per se spectentur, alia 

 aliis praestantiora , pleraque vero inconcinna atque 

 deformia apparebunt ; si autem conjunctim ut 

 partes unius corporis considerentur, non tantum 

 aptissime ad usum inter se connexa et utilissima 

 esse , sed et formam illam egregiam constituere , 

 patebit, quae jure omnium animantium pulcherri- 

 ma existimatur. Sic et variae in Symposio obviae 

 orationes per se pulcrae quidem , sed ratione to- 

 tius dialogi atque propositi, pulcherrimae ac pe- 

 ne divinae nobis videntur , quare minime miror 

 fuisse quosdam , qui huncce dialogum , omnium , 

 quae tempus tulerit , praestantissimum habuerint. 



Vi- 



