L J T E R A R I A. 127 



turn hudabilis et honestus, neque vulgaris tan- 

 turn turpis ; sed ct ille amanti salutaris , hie 

 vcro noxius cst, quod recte ctiam Pausanias ora- 

 tione sud ostendere conatur. Virtus enim per se 

 non amabilis est, sed modo, si commodum cum 

 ed conjungatur; quapropter etiam ejus praecepta 

 inania reperiuntur, nisi commendetur bonis, quae 

 ex eft profiuant. Recte igitur Pausanias amorem 

 caelestem hoc modo commendasse videtur. " 

 Nonne et tibi ita videtur , Amice ? Sophron. 

 Omnino. Sententiam meam plane mutant tua 

 egrcgia verba. Prius enim illam Pausaniae oratio- 

 nem quodammodo contemsi ac vilipendi , Phae- 

 dri encomii appendicem earn existimans. Nunc 

 contra Phaedrus unice Pausaniae gratia mihi dixis- 

 se videtur, ut nempe distinction! ansam daret, in 

 qua 1 sine dubio summa trium priorum orationum 

 posita est. Philopl. Caveas , carissime! nePhae- 

 dro itijuriam inferas. Ille enim , ut heri vidimus , 

 laudatoris , Pausanias vero emcndatoris personam 

 agit. Ambo vero egregie suis funguntur parti- 

 bus. Sophron. Recte id dicis, prior enim orna- 

 te, alter sedate et accurate loquitur; mihi tamen 

 Pausaniae oratio summam continere videtur. 

 Philopl. Etiam mihi ita videtur. Nam cum de 

 proposito ageremus, secundarium Platonis in scri- 

 bendo Symposio consilium fuisse diximus , ut ci- 

 ves suos a turpi avertcret amore. Huic proposito 

 mihi maxime Pausaniae oratio inservire videtur , 



quip- 



