134 COMMENT A TIO 



agunt homines per metonymiam pro ipsis horni- 

 nibus positas esse crediderim. Nunc autem, te 

 explicante, omnia mihi clara facta sunt. Sed , 

 nisi fallor 9 tu dixisti , tres priores convivas , quo- 

 rum orationes contemplati sumus, unam eandemque 

 tractare rem et quidem eo modo , ut alter alterius 

 verba emendet atque explicet. Aveo igitur to- 

 tius conclusionem ex te audire, nam non dubito, 

 quin magnifica ilia sit et praeclara. Philopl. 

 Ne tibi ipsi majorem , quam par est , exspectatio- 

 nem moveas. Faucis scilicet simplicibusque ver- 

 bis totam harum trium orationum doctrinam com- 

 plecti nobis licet. Meministi certe quamnam po- 

 tissimum rem tractare Phaedrum , Pausaniam Ery- 

 ximachumque diximus? Sophron. Popularem 

 amorem dicis? Philopl. Huncce amorem igi- 

 tur Phaedrus primo laudat, ej usque ad reipublicae 

 salutem efFectus exponit , turn Pausanias oscendit 

 amorem illos tantum habere eifectus, si bene in- 

 stituatur atque colatur , cum , si contra male ad- 

 hibeatur , omnia mala inde oriantur ; quod denique 

 Eryximachus affirmat , quippe qui in aliis rebus 

 eandem observat rationem. Quid vero tu , si 

 tua ageretur res , Sophroni ! inde concluderes ? 

 Sophron. Non difficile videtur, dico enim: amo- 

 rem popularem esse laudabilcm^ si honeste insti- 

 turtWiVituperatidum contra , si turpiter. ^- Philopl. 

 Sive aliis verbis: cum in undqudque re omnia 

 a media pendeant , quo peragatur , etiam in amo- 



re 



